ประวัติพระพิฆเนศ

ประวัติพระพิฆเนศ

           พระพิฆเนศวร (ภาษาสันสกฤต : คเณศ) หรือพระพิฆเนศ หรือ พระพิฆเณศ หรือ พระวิฆเณศวร หรือพระคเณศ

หรืดคณปติ เป็นเทพในศาสนาพราหมณ์ นับถือว่าเป็นเทพเจ้าแห่งความรู้ เป็นผู้มีปัญญาเลิศ ปราดเปรื่องในศิลปวิทยา

ทุกแขนง เป็นหัวหน้านำคณะข้ามความขัดข้อง (เป็นผู้ใหญ่เหนือความขัดข้อง)

พระพิฆเนศกับประเทศไทย

ในประเทศไทยจะเห็นได้ว่ามีการบูชาเทพองค์ต่างๆในศาสนาพราหมณ์อยู่มากมาย รวมทั้งองค์พระพิฆเนศ ซึ่งอยู่คู่กับ

คนไทยมาช้านาน ดูได้จากการพบรูปสลักพระพิฆเนศในเทวสถานตามเมืองต่างๆ ทั่วทั้งประเทศไทย โดยมีหลักฐาน

การค้นพบองค์เทวรูปบูชาพระพิฆเนศที่เก่าแก่ในสมัยที่ขอมเรืองอำนาจในดินแดนสุวรรณภูมิ เป็นต้นว่าองค์เทวรูป

บูชานั้นสลักจากหิน ค้นพบทางแถบจังหวัดปราจีนบุรี ซึ่งจัดแสดงอยู่ในพิพิธภัณฑสถานแห่งชาติพระนคร กรุงเทพฯ

ลักษณะของพระพิฆเนศ

มัรูปกายเป็นมนุษย์อ้วนเตี้ย ท้องพลุ้ย มีเศียรเป็นช้าง มีงาข้างเดียว (ถูกขวานปรศุรามหักเสียงา) กายสีแดง

(บางแห่งว่าผิวเหลืองนุ่งห่มสีแดง) มีสี่กร พระหัตถ์หน้าขวาถืองาช้าง พระหัตถ์หน้าซ้ายถือขันน้ำมนต์เป็นกระโหลก

ศีรษะมนุษย์ พระหัตถ์หลังขวาถือตรี พระหัตถ์หลังซ้ายถือบาศ(บ่วง) พาหนะคือหนู